Συνάδελφοι,
Γνωρίζετε την κατάσταση στην εταιρία πολύ καλύτερα από εμάς γιατί τη βιώνετε καθημερινά. Στην εντατική δουλειά, την πίεση για τα νούμερα, την καθημερινή αντιμετώπιση των πελατών με το κόστος που αυτή έχει για κάθε εργαζόμενο, έρχεται να προστεθεί ο φόβος. Ο φόβος της απόλυσης, ο φόβος για το πώς θα αντιμετωπιστεί η συμμετοχή σε μια απεργία, ο φόβος μήπως κάποιος μπει στο στόχαστρο και υποστεί τις συνέπειες.
Μήπως αυτό δεν ισχύει γενικότερα; Μήπως γενικότερα δεν θέλουν να επιβάλλουν το φόβο και την ενοχή σε όλους τους εργαζόμενους και την κοινωνία; Να φοβάσαι να μιλήσεις, να φοβάσαι να διαμαρτυρηθείς. Να νιώθεις ότι εσύ φταις. Φταις που δε βγάζει περισσότερα κέρδη η εταιρία, φταις που καταρρέει η χώρα, φταις που δεν πεθαίνεις στα 65 και θες σύνταξη, φταις που υπάρχεις. Να νιώθεις ότι σου κάνουν χάρη που σου δίνουν μια δουλειά, ότι σου κάνουν χάρη που σου δίνουν ένα μισθό που συνήθως μοιάζει με χαρτζιλίκι. Ότι και το κράτος σου κάνει χάρη αν σου προσφέρει μια κοινωνική υπηρεσία χείριστης ποιότητας, ότι μια δημόσια υπηρεσία σου κάνει χάρη αν σου δώσει ακόμα κι ένα χαρτί που δικαιούσαι.
Ε, λοιπόν, πρέπει να σπάσουμε το φόβο και τη μαζική ενοχή που θέλουν να μας επιβάλλουν. Να μπορούμε να μιλάμε με το συνάδελφό μας, να μιλάμε με τον διπλανό μας, να μπορούμε να ζητήσουμε αυτά που δικαιούμαστε, να διαμαρτυρηθούμε για την αδικία, να απεργήσουμε, να μπορούμε να οργανωθούμε σε επιτροπές αλληλεγγύης, σε σωματεία, σε οτιδήποτε που βοηθάει το διπλανό μας και τον εαυτό μας. Ανεξάρτητα από τι πιστεύει γενικότερα, τι και αν ψήφισε ή ψηφίζει ο καθένας. Για να μην ζήσουμε στον κόσμο της μιζέριας και του φόβου, να μην ζήσουμε στον κόσμο του Δ.Ν.Τ.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω του τόπου συντονισμού www.dikaioma.gr και του mail
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Σας κοινοποιούμε την επιστολή της Κατερίνας Κάντα προς τους συναδέλφους της για την απόλυσή της:
«Tην Δευτέρα 10 Μαΐου μου ανακοινώθηκε η απόλυσή μου από την Εταιρεία δικηγόρων «Ε. Τζαννίνη & Συνεργάτες», στην οποία εργαζόμουν τα τελευταία 3,5 χρόνια. Η απόλυση έγινε λίγες μέρες μετά την συμμετοχή μου στην απεργία της 5ης Μαΐου, στην οποία απεργία συμμετείχε για πρώτη φορά ένας σημαντικός αριθμός συναδέλφων μου, αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα της εναντίωσης τους στα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα που ανακοίνωσε η Κυβέρνηση με τις επιταγές της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ.
Διαμορφώνουν με βάση και την απόλυσή μου ένα κλίμα εκφοβισμού και αξιολόγησης με βάση την συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις και με πρόσχημα τον φόρτο δουλειάς. Διαρκής εντατικοποίηση και φόβος απολύσεων απέναντι σε νέους κυρίως εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε μια περίοδο που καταστρατηγούνται όλα τα εργασιακά δικαιώματα.
Θεωρώ ότι η απόλυσή μου έγινε προς παραδειγματισμό των υπολοίπων συναδέλφων μου, καθώς στα 3,5 χρόνια συνεργασίας μου με το γραφείο ήμουν συνεπής και καλή στη δουλειά μου και γι’ αυτό άλλωστε μου είχε ανατεθεί και υπεύθυνη θέση. Προφανώς η δική μου στάση δεν συνάδει με το είδος των …στελεχών που επιθυμεί το συγκεκριμένο γραφείο.
Θεωρώ την απόλυση μου παράνομη και καταχρηστική. Η απεργία αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα κάθε εργαζόμενου και θα διεκδικήσω την επαναπρόσληψή μου.»
Κατερίνα Κάντα